NIEUWS

Locaal, regionaal en wereldnieuws ...

Heeft u zelf wat te vermelden, schroom niet en meld het even aan de: webmaster

15 maart 2010

't Klepperke niet alleen in de brievenbus

30 oktober 2009

Afscheid Ria Tamboer

29 augustus 2009

Bedevaart naar Kevelaer

21 april 2009

Het 'geloof' weer terug in Ravenstein

30 maart 2009

't Klepperke in de brievenbus

12 maart 2009

't Klepperke

23 november 2008

Jubilarissen in Deursen

18 november 2008

Klokken terug in onze kerktoren

16 november 2008

Sinterklaas in Ravenstein ...

31 oktober 2008

Apostelen in de olie

21 september 2008

Demen 150 jaar

augustus 2008

Kevelaer 2008

17 augustus 2008

Sint Rochus

7 juli 2008

Cordaad

12 juni 2008

Kerkklokken verwijderd

25 mei 2008

Kerk gebarricadeerd

25 mei 2008

Terugkijken - foto's van de communicantjes

13 mei 2008

Pastorietuin als expositieruimte

12 mei 2008

Klokken uit de toren

1 mei 2008

St. Jozefkapel geopend

16 april 2008

Communicantjes basisschool de Vier Heemskinderen

15 april 2008

Rustgevers aan het ontbijt

28 maart 2008

St. Janskerkje en de Stichting 'Neerlangel Historie en Toekomst'

26 maart 2008

Eerste Heilige Communie 2008

21 maart 2008

Kruisviering St. Janskerkje

20 maart 2008

Ondanks sneeuwvoorspelling ... toch een zonnetje!

1 maart 2008

Beleidsvisie St. Lucia / St. Lambertus

28 februari 2008

'Rustgevers' .... bedankt!

‘t Klepperke ... niet alleen in de brievenbus

't Klepperke, het contact en informatieblad van onze parochies heeft vorig jaar niet alleen een verjongingskuur ondergaan maar is ook digitaal te lezen.

Op de pagina archief vindt u niet alleen de laatste uitgaven, maar heeft u wat gemist kijk dan even in de oudere edities.

Afscheid Ria Tamboer

Al bijna vanaf het begin in 1974 van ons parochieblad Info, nu ’t Klepperke geheten, was Ria Tamboer een vaste en trouwe kracht in de redactie.

Aanvankelijk werkte ze op de pastorie, met de schrijfmachine en het oude stencilapparaat. Later deed de computer dienst, waarbij haar man Arie vaak te hulp schoot. Ze volgde cursussen bij het Bisdom in Den Bosch en wist van overal haar bronnen te vinden, droeg teksten en ideeën aan.

Ria spoorde mensen aan gegevens te leveren waarvan ze vond dat de parochianen op de hoogte moesten zijn en ze streefde er altijd naar het blad lezenswaardig maar vooral ook goed verzorgd en verantwoord te maken en te houden.

Het werd steeds als een 'pluim op de hoed' ervaren als het blad Roerom ons parochieblad vermeldde.

Na meer dan dertig jaar trouwe dienst is het haar van harte gegund terug te treden en het werk aan anderen over te dragen.

Ria, bedankt voor je inzet en doorzettingsvermogen in al die jaren en geniet van je rust en ontspanning de komende tijd.

Bedevaart naar Kevelaer 2009

Met ongeveer 300 mensen zijn we op 22 augustus ter bedevaart naar Kevelaer gegaan.

De pelgrims kwamen uit Ravenstein en omstreken, Veghel en omstreken en Oss en omstreken.

Ook deze keer waren alle pelgrims te herkennen aan een button die zij aan het eind van de dag mee naar huis kregen. Hierdoor was ook in de pauzes goed te zien dat de ‘Ravensteinse bedevaart’ erg groot was. Het werd gedurende de reis prachtig weer met een mooi zonnetje.

Met een heel grote processie zijn we het Kevelaer binnen getrokken.

De stoet was zodanig groot dat toen de processiemeester bij de Genadekapel aankwam het beeld van Maria, gedragen door zangers van het Ravensteinse Ceciliakoor, pas het grote plein optrok.

Bij de oude genadekapel werden de drie kaarsen gezegend, zij kregen daarna een plaats in de kaarsenkapel.

Vervolgens werd mevrouw M. Schoenmakers- van de Berg gehuldigd vanwege haar zestigste deelname aan de bedevaart, zij was vergezeld door haar dochter, kleindochter en achterkleindochter. Het was een mooi slot van een bijzondere intocht.

Daarna hebben we de eucharistie mogen vieren in de basiliek, pastoor Frits Ouwens (Nistelrode/ Vorstenbosch) ging daarin voor, geassisteerd door diaken Hennie Witsiers (Batenburg)en pastoraal werker Martin van der Steen Veghel. Met een voortreffelijk koor, een(combinatie van Cecilia uit Ravenstein en Paulus uit Oss, met goede misdienaars en alle pelgrims is dit een waardevolle viering geworden. Een viering waarop met een blij en vrolijk hart kan worden teruggekeken. Helaas moest tijdens de dienst een pelgrim voor onderzoek naar het ziekenhuis worden vervoerd.

De beide kruiswegen zijn zeer druk bezocht, bij de grote kruisweg was de groep zodanig groot dat deze in twee delen moest worden gesplitst.

Ter afsluiting was er een lof met zegening van de aangekochte religieuze voorwerpen.

Uiteraard werd in de pauzes druk gebruik gemaakt van de terrassen om de honger te stillen en de dorst te lessen.

Het geloof komt terug in Ravenstein !

Op 29 april zal de het restauratiewerk aan de klokkentoren van de Sint Luciakerk officieel zijn afgerond en zal de toren door de firma van Dinther worden opgeleverd.

Bij deze gelegenheid zal ook het onlangs geheel gerestaureerde beeld van het 'geloof' zijn plaats weer mogen innemen in de nis van de kerk aan de Marktstraat zijde. Het beeld van het geloof is een van de drie houten beelden, voorstellenden 'geloof, hoop en liefde' die, zolang men zich kan herinneren de Sint Luciakerk aan de straatzijde hebben verfraaid. Een van de beelden bleek bij een onderhoudsbeurt van de Sint Luciakerk, enkele jaren geleden, in dusdanig slechte staat te verkeren dat het gevaar niet denkbeeldig was dat het op een onbewaakt ogenblik naar beneden kon vallen (met mogelijke desastreuze gevolgen voor een niets vermoedende voorbijganger).  In overleg met de pastoor werd toen maar besloten dat beeld voorlopig te verwijderen.

In de werkplaats van de firma de Bresser te Ravenstein vond het 'geloof' gastvrij onderdak en enkele jaren een veilig onderkomen.

Toen er schot begon te komen in de restauratie van de klokkentoren, is het parochiebestuur er in geslaagd enkele vakmensen te vinden die in de restauratie ven het beeld een uitdaging zagen.

Deze hebben de handen uit de mouwen gestoken, met het gevolg dat ook het beeld uiteindelijk weer handen en voeten gekregen had en weer op eigen benen kon staan. Nadat het vakkundig van een stevige verflaag was voorzien, was  het klaar om zijn oude vertrouwde plaats boven de Markstraat weer in te nemen en daarmee komt het 'geloof' eindelijk dan weer terug in het Ravensteinse straatbeeld.

Ondertussen heeft ook het uurwerk uit de toren een mooi plaatsje gekregen in de pastorie, waar het te bewonderen zal zijn met al zijn nog originele bijbehoren. Het uurwerk, gemaakt door de firma Eijsbouts uit Asten in 1914, is nog in uitstekende staat en is dan ook een prachtig stukje vakwerk uit die tijd. Ook de houten kast die het uurwerk al die jaren heeft beschermd, is in originele staat bewaard gebleven maar had wel een grondige schoonmaakbeurt nodig. Een en ander is door enkele vrijwilligers uit de parochie zonder noemenswaardige kosten voor kerkkas gerealiseerd. Voor de vele uren besteed aan het restaureren van het 'geloof' en het verplaatsen van het uurwerk is de parochie de vrijwilligers die zich daarvoor hebben ingezet dan ook zeer erkentelijk! Chapeau!

‘t Klepperke valt in de brievenbus

En dan is het ook daadwerkelijk zover, na een grondige facelift, rimpeltjes opgevuld, neusje rechtgezet, een ooglid gecorrigeerd ... ja een grondige verjongingskuur valt ons contact en informatieblad 't Klepperke nu ook echt bij u in de brievenbus.

U kunt ons parochieblad nu natuurlijk ook digitaal lezen: Klepperke 30 maart 2009

Een nieuwe lente, een nieuw geluid: ‘t Klepperke

Info, het contact en informatieblad van onze parochies heeft dit jaar een verjongingskuur ondergaan. Voor veel parochianen is dat wel even wennen, 'het groene blaadje' zoals het jarenlang elke maand trouw bij ons in de brievenbus kwam vallen, is in al zijn eenvoud, al meer dan dertig jaar vertrouwde verschijning, en voor de meesten van ons een welkome gast geweest.

Het hield ons op de hoogte van het reilen en zeilen van de kerk en onze parochie. De jaren door was er aan het uiterlijk eigenlijk weinig of niets veranderd. De werkers van het eerste uur, die zich al vanaf het begin af voor ons parochieblad hebben ingezet, hebben de laatste jaren echter meerdere malen te kennen gegeven dat de tijd gekomen was dat jongere mensen met nieuwe ideeën hun gelederen zouden moeten komen versterken. Want na tientallen jaren 'de kar getrokken te hebben' begint die taak nu toch wel erg zwaar te wegen.

Die wens lijkt nu in vervulling te zijn gaan. Het parochiebestuur heeft enkele parochianen bereid gevonden de redactie aan te vullen en hen te helpen om aan onze vertrouwde info een nieuwe toekomst en mogelijk zelfs een nieuw elan te geven.

In de visie die het parochiebestuur nog niet zo lang geleden heeft ontwikkeld, werd de wens uitgesproken dat wij als parochie een herberg zouden willen zijn die licht en warmte uitstraalt, een plaats waar de vermoeide pelgrim op adem en tot rust kan komen, en nieuwe krachten opdoen om met nieuwe moed verder te gaan op zijn levenspad.

In die visie wordt ook gepleit voor een optimaal gebruik van de middelen die ons ten dienste staan om ook de parochianen die misschien niet zo’n hechte band (meer) hebben met de parochie, toch op de hoogte te houden van wat er gebeurt en hen daarbij te blijven betrekken. Ons parochieblad en ook de onlangs geopende website blijken zich daartoe uitstekend te lenen.

We zullen ons daarom ook blijven inzetten aan beiden die uitstraling inderdaad te geven. Het idee van een gastvrije herberg en het van daaruit verkondigen van een boodschap (verkondigen, informeren en motiveren) heeft uiteindelijk geleid tot het idee om onze verjongde info 't Klepperke te gaan noemen. Klepper is een oud woord voor de omroeper die vroeger met zijn klepper door de straten trok om de burgers op de hoogte te houden niet alleen van het laatste nieuws, maar ook van het lief en leed van de gemeenschap. Maar misschien zou je, bij het woord klepperke, ook kunnen denken aan het angelus klokje in onze toren, dat elke middag klept en ons uitnodigt tot een moment van bezinning en gebed. Vandaar het beeld van een herberg op de voorpagina en de titel 't Klepperke Het ligt in de bedoeling dat ons parochieblaadje, ’t Klepperke dus, voortaan niet elke maand, maar zes keer per jaar zal verschijnen en dan veelal rond de kerkelijke feestdagen. De nieuwe redactie van nu af dus bestaan uit de hierbeneden vermelde leden met elk een eigen specifieke taak. Ook de pastoor, die de eindverantwoordelijkheid draagt, zal natuurlijk blijven zorgen voor een passend woordje en verslag doen van wat er zoal in de kerk en pastorie voorvalt. Maar ook reacties en leuke bijdragen van de lezers blijven natuurlijk van harte welkom. Ik wens de redactie veel inspiratie, en de lezers veel leesplezier toe !

de redactie:

R. Tamboer de Jong, 't Steenwerk 17, 0486-416318

N. Reijs van Kemenade, Schepenhof 1, 0486-411960

Th. van Kessel, Ds. Hanewinkelplaats 1, 0486-411842

G. van de Laak, Dorskamp 51, 0486-411570

J. Brukx, Walravenstraat 3, 0486-412003

Jubilarissen in Deursen! 

Op zondag 23 november, de dag waarop de meeste koren het feest van hun patroonheilige Sint Cecilia vieren, werd na de eucharistieviering in de Sint Vincentiuskerk te Deursen, het 60 jarig jubileum gevierd van Joop Gerrits als lid van het zangkoor in deze kerk.
Na de viering werd hij toegesproken door de pastoor die de lange staat van dienst van Joop memoreerde, maar ook moest toegeven dat het jubileum van Joop voor het kerkbestuur eigenlijk wel een probleem vormde, omdat hij de onderscheidingen die een trouw koorlid te beurt kunnen vallen allemaal al lang ontvangen had. Omdat hij 'alles al heeft' mocht hij een zilveren speldje in ontvangst nemen dat speciaal voor hem door Joost Vlemmix was ontworpen en gemaakt.
Het opspelden van dit bijzondere ereteken werd door Riet, zijn echtgenote, vakkundig verricht.

 
De zilveren medaille van de Sint Gregoriusvereniging voor 25 jarig lidmaatschap van het kerkkoor werd daarna uitgereikt aan Wim Kuijpers en aan Wim van den Berg.
Het culinaire gedeelte van dit feest werd tot grote tevredenheid van geheel het koor en achterban op een andere locatie afgesloten.
 

Klokken terug in onze kerktoren
 

Onder grote belangstelling van de pers werd op dinsdag 18 november officieel de restauratie van de toren van de Sint Luciakerk afgesloten. Dat gebeurde door het terugzetten van het windvaantje op de torenspits en de terugkeer van de klokken. Het restaureren van de torenconstructie is nu grotendeels achter de rug. De afwerking, zoals b.v. het installeren van de klokken, het plaatsen van het uurwerk en de nieuwe wijzerplaten zal nog wel een paar weken in beslag nemen. Pas dan kunnen ook de steigers weg, zodat we het resultaat van de werkzaamheden gedurende de laatste maanden zullen kunnen bewonderen en de vrolijke klanken van onze klokken weer over het stadje te horen zullen zijn.
Veel inwoners hebben dat toch wel gemist.

Ondanks het gure herfstweer en een voorspelling van harde wind waardoor de operatie misschien had moeten worden uitgesteld, leverde het terugplaatsen van het windvaan en de klokken gelukkig geen problemen op.
Alles verliep voorspoedig en toen de pastoor na het vakkundig plaatsen van het vaan weer veilige beneden was aangeland, voelde hij zich nog steeds in de zevende hemel. 'Over de toren hoeven wij ons geen zorgen meer te maken'  zei hij. Ik heb de werkzaamheden op de voet gevolgd en gezien dat er een mooi stukje vakwerk is geleverd.
Zelfs met een flinke storm zal ik niet wakker hoeven te liggen en als het geloof nu ook nog eens terug (op zijn plaats) is, kunnen we met vertrouwen de toekomst tegemoet zien.  

  met de vaan in de hand naar boven ...

  
 

Ja ... en zoals altijd staan de experts ... aan de kant...        

Sinterklaas in Ravenstein ...
 

Ja ... nauwelijks een dag na de aankomst van de goede Sint in Almere is hij ook alweer in Ravenstein. Was blij hem even te mogen ontmoeten en ook dit jaar werd ik natuurlijk uitgenodigd voor een kompleet verzorgde vakantie in Spanje. Alleen de vlucht in een donkere, muffe zak trekt mij nog niet echt ...

Prachtig dat zijn trouwe viervoeter Americo weer op de kade van Ravenstein staat de wachten en wij konden niet nalaten even een paar plaatjes te publiceren: Americo, blije mensen bij het afmeren van de boot, het vermanende vingertje van de 'Opperstraf Piet' en Sinterklaas.
 

De Apostelen in de olie ...

Als Ravenstein bij kaarslicht weer in zicht komt wordt, er in de Sint Lucia kerk altijd hard gepoetst. Wegens de restauratiewerkzaamheden was dat dit jaar nog meer dan anders nodig. Al het zilver en koperwerk moet worden gepoetst en de spinnenwebben van de muren gehaald. Daarmee is de poetsgroep dit jaar al vroeg begonnen. En omdat er nog maar een paar lampen van de kroonluchter aan gingen moest daar ook eens goed naar gekeken worden. Die hangt hoog midden in de kerk, en daar moest dus kunst en vliegwerk aan te pas komen.

Gelukkig kon Rini van Dorst een rolsteiger lenen en daarmee werd het mankement ontdekt en het euvel vakkundig verholpen. Omdat toch een rolsteiger voorhanden was werd er van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook de apostelbeelden een goede schoonmaakbeurt te geven. Daarna werden de beelden van boven tot onder op zorgvuldig in de notenolie gezet.
Ondanks het verhaal van de 'bandieten' van pastoor Sala, moeten we toch toegeven dat de apostelgroep die hij heeft aangeschaft, een kostbaar bezit is voor onze kerk. We moeten er zuinig op zijn. Eikenhout moet op zijn tijd in de olie. Dat is ook gebeurd en wel daags voor het feest van Allerheiligen ... en de apostelen waren in de olie.  

Demen 150 jaar ... een geslaagd feest

We mogen met veel trots constateren dat het jubileum van de Willibrorduskerk een geslaagd feest is geworden.

De voorbereidingsgroep had geen enkele moeite gespraad om het in en om de kerk er prachtig uit te laten zien: vlaggen, foto`s, allerlei oude kerkartikelen, een constant draaiende DVD etc. etc.

Op zaterdag, tijdens de tentoonstelling, zijn erg veel belangstellenden komen kijken en zij waren allen enthousiast.

Op zondag ging Pastoor van Gaalen, samen met pater van Uden (afkomstig uit Dieden) voor in overvolle kerk in een plechtige H. Mis, waar ons gemengd parochiekoor zich ook van een heel goede kant heeft laten zien en horen.

Na de H. Mis stond drumband Dedico de gasten op te wachten en brachten enkele stukken ten gehore terwijl de pastoor en pater van Uden alle graven zegenden. De misdienaars strooiden bloemblaadjes uit over de graven van de overledenen als een teken dat wij dit feest ook dank zij hen mochten vieren omdat zij er in het verleden veel voor hebben opgebracht.

Voorafgegaan door Dedico gingen de genodigden, en dat was iedereen, naar het gemeenschapshuis de Vlaam voor een gezellig samenzijn om te worden ontvangen door Brabantse krentenmik en koffie.

Nadat Sjaan van Huisseling in naam van het parochiebestuur iedereen van harte welkom heette bracht Mix of Music twee keer vier liederen ten gehore ... en dat was een daverend succes.

Na nog wat 'nabuurten' onder het genot van een drankje gingen de gasten tegen half 3 weer huiswaarts.

Wij weten dat de voorbereidingsgroep erg hard gewerkt heeft en er een mooi resultaat heeft neergezet.

Wij danken alle vrijwilligers hartelijk voor het welslagen van dit feest.

Het Kerkbestuur.

Kevelaer 2008
 

Veel gelovigen uit Ravenstein, Oss, Herpen, Zeeland en Veghel gingen ook dit jaar weer op bedevaart naar het Duitse Kevelaer. Samen vormden zij een processie die naar het Pax-Christi Forum trok. In rijen van vier stelden zij zich op en liepen langs de Genadekapel, de plek waar Maria in 1642 verscheen.

'Ave Maria', zong diaken Hennie Witsiers. De uit zo'n 500 deelnemers bestaande stoet volgt hem en al zingend en biddend trok de stoet door het stadje. Tijdens de openingsdienst kregen Truus van Grinsven uit Overlangel (25 keer) en Riek Sommers-Brands uit Neerlangel (40 keer) een onderscheiding voor hun trouwe deelname als pelgrim'.

Niet de processie, maar de mis in de basiliek was voor de gelovigen een van de belangrijkste momenten van de dag. 'Omdat de dienst zo warm is', is een veelgehoorde reden.

In de middag trokken de gelovigen al zingend en biddend over de kruisweg, langs de vijftien staties in de bossen. Diaken Witsiers en de Veghelse pastor gingen voor in gebed. In de verte klinken de kerkklokken van de basiliek. De diaken bidt een Weesgegroetje. Het regent een beetje. Er hangt iets mystieks over de kruisweg.
 

Sint Rochus - 17 augustus 2008

Ondanks het feit dat de 'vrienden van Sint Rochus' er niet in geslaagd zijn de relikwieschrijn van de heilige ook maar voor een dag in Deursen terug te krijgen is het Sint Rochus feest op 17 augustus  tot grote tevredenheid van allen verlopen.

Het Brabants dagblad van 18 augustus schrijft dan ook: Inderdaad is er van een bedrukte stemming geen sprake. Het hele dorp is behangen met witgele vlaggetjes, en de inwoners hebben massaal gehoor gegeven aan de oproep om de vlag uit te steken. De kerk is binnen versierd met bloemstukken, en het beeld van Rochus is verlicht met een eigentijdse boog van ruim vijfentwintig gloeilampen. Aan de voet van de pestheilige staat een bloemstukje van witte lelies en gele chrysanten'.

Het doet pastoor Joep van Gaalen zichtbaar plezier om zoveel publiek te mogen begroeten.

'Heiligen zijn mensen die gedurende hun leven een zegen vormen voor hun medemens," vertelt hij in zijn feestrede tijdens de mis. "In de moderne tijd, waarin de geneeskunde wonderen verricht, denken we heiligen niet meer nodig te hebben. Maar een beetje hulp van boven kan heus geen kwaad. En al is er veel vooruitgang geboekt bij het bestrijden van epidemieën voor mens en dier, laten we toch het voorbeeld van heiligen voor ogen houden'.

Een beeld van Rochus is te herkennen aan de pelgrimsstaf, een hondje, en de kenmerkende zweer op zijn been die door een gat in zijn kleding te zien is. Hoewel de pest als zodanig nog maar zelden voorkomt, ziet Van Gaalen toch wel relaties met hedendaagse zaken: de pest van onverschilligheid en onverdraagzaamheid, van extremisme en oorlog.

Hierna verplaatst de plechtigheid zich naar buiten: een lange stoet van muzikanten, misdienaars met kruis en flambouw, het koor, de vier vaandeldragers, de pastoor, de drager van de Rochuskaars, en als afsluiting alle gelovigen. Dwars door Deursen gaat het, naar de Rochuskapel aan de Rondestraat. Ook hier weer stemmige muziek van Dedico en OBK, en zelfs echte Rochusliederen. Ondertussen legt men bloemen neer en steekt kaarsen aan. Pastoor Van Gaalen leest de litanie voor, en nodigt dan iedereen op de koffie uit in het parochiehuis. Voorzitter van der Heijden blikt daar tevreden terug op de geslaagde lustrumprocessie en zegt: er is veel werk verricht door de vrijwilligers ... volgend jaar doen we het zeker weer!

'People’s Choice' heet voortaan 'Cordaad'

People’s Choice heet voortaan Cordaad en deze nieuwe naam vraagt enige uitleg:

Cor is Latijn voor hart. Het voornaamste gebod van Jezus is je naaste liefhebben. Dat is een zaak van het hart, een levenshouding, een zaak van geloof. Maar dat geloof moet wel vorm krijgen in de dagelijkse werkelijkheid, daar is het vooral een zaak van doen, van daden. Beiden zitten in de nieuwe naam Cordaad: heb je naaste lief en handel er ook naar. Daarbij komt dat de naam wel stoer klinkt door z’n associatie met kordaat: staan voor je zaak; niet van dat bange, maar uitkomen voor je overtuiging. Met die nieuwe naam weet iedereen waarom wij zingen over liefde en vrede en Jezus, en gaan we vol goede moed de toekomst in.

kijk ook even op: koren

Pastoor Joep van Gaalen zoekt het hogerop!
 

OP 12 juni is door het verwijderen van de 'haan' het symbolische startsein gegeven van de renovatie van de klokkentoren van de St. Luciakerk.

Traditiegetrouw wordt vooraf aan de renovatie van de kerk de haan verwijderd door de pastoor ... echter onze mooie St. Luciakerk heeft geen haan en dus mocht pastoor Joep van Gaalen voor deze gelegenheid gekleed in een paars veiligheidstuigje en gezekerd in een 'Cherry Picker' de windvaan verwijderen.

Voor pastoor van Gaalen, een man die met beide benen op de grond staat, was dit een hachelijk avontuur ... op 36 meter boven zijn normale werkhoogte!

Na deze officiële daad werden de klokken stuk voor stuk naar beneden getakeld en voordat ze vertrokken naar de klokkengieter werden ze door velen bewonderd.

De aanpak van de klokkentoren is de eerste fase in de totale opknapbeurt van de St. Luciakerk die het parochiebestuur van plan is. Ook de binnenkant van de kerk staat nog op het programma.

Verwacht wordt dat de restauratie van de toren  in november klaar is zodat onze klokkenluider nog voor het einde van het jaar weer aan het werk kan ... zij het dan dat de klokken na de renovatie met één druk op de knop te bedienen zijn, al blijven de ouderwetse touwen aanwezig.

Kerkdeuren gebarricadeerd!

Nee, we gaan niet terug in de geschiedenis ... het gebeurde gewoon in 2008.
Kerkgangers troffen op 25 mei voor de normaal gastvrije openstaande kerkdeuren een niet te overwinnen barricade van kramen en zo bracht de organisatie van het Lente Festival Ravenstein ons even terug in de tijd!
Pastoor van Gaalen en zijn kerkgangers werden genoodzaakt hun heil te zoeken in de 'schuilkerk' ... de St. Jozefkapel.

Communicantjes

Nieuws is terugkijken en onderstaande foto's van de communicantjes getuigen dat ze kunnen terugkijken op een prachtige dag.

   

kijk voor de grote foto's van Rob Pluijm en het downloaden op foto's

Pastorietuin als expositieruimte
 

In het kader van Ravenstein emaillestad heeft onze parochie de pastorietuin tijdelijk ter beschikking gesteld aan het glas museum als expositieruimte voor allerlei prachtige kunstwerken die daar tussen het groen en de bloemen te bewonderen zullen zijn. In de visie van onze parochie als een gastvrije herberg past immers ook de toegankelijkheid van de pastorietuin. We leven niet langer in een tijd dat de tuin van de pastoor een plaats is waar de parochianen, behalve misschien enkele bevoorrechte zielen, slechts zelden een blik mochten werpen.

Omringd door een hoge muur en een dichte poort die zelden open ging, vroeg menigeen zich in het verleden af, wat zich daar achter toch wel verborgen kunnen liggen. Vandaar het 'bliekbenkske' vanwaar men een nieuwsgierige blik kon werpen op de tuin, de zogezegde paterskuilen.

Jammer voor mensen die alles persé bij het oude willen laten is dat bankje ondertussen misschien wel overbodig geworden ... trouwens, van goede ingelichte bronnen heb wij vernomen, dat de 'paterskuilen' heel ergens anders hebben gelegen.

Klokken uit de toren

Het is stil in Ravenstein ... en dit alles te maken met de restauratie van de klokkentoren van de St. Lucia kerk.

Gezien de zorgwekkende toestand ervan is dat niets te vroeg en zeker geen overbodige luxe. De situatie is zelfs zo ernstig dat het niet langer verantwoord was om nog meer dan een klok te luiden en ook deze zal nu spoedig zwijgen want zij zullen alle vier naar de klokkengieter terug moeten voor onderhoudt en het maken van nieuwe klokken stoelen.

Met de restauratie van de toren zelf zijn grote bedragen gemoeid en het zal voor het parochiebestuur dan ook een hele klus worden om de financiële kant ervan rond te krijgen.

De subsidie van rijkswege waarvoor wij normaal gesproken in aanmerking hadden moeten komen is beduidend lager uitgekomen en dat terwijl in de tijd dat de parochie heeft moeten wachten op een bouwvergunning de restauratiekosten drastisch gestegen zijn.

Subsidie ... ja een bekend spreekwoord zegt: je mag een gegeven paard niet in de bek kijken ... en natuurlijk zijn we blij met elke financiële bijdrage maar het is wel wrang dat van de  € 110.000 die ons van de overheids in het vooruitzicht is gesteld er weer € 76.000 terugvloeit in de staatskas in de vorm van btw, die wij over het totaal bedrag voor de restauratie zullen moeten betalen.

Het zal u dan ook niet verbazen dat het kerkbestuur zich genoodzaakt heeft gezien om tot verkoop van enkele van haar bezittingen over te gaan en momenteel zijn zij druk bezig met het aanschrijven van stichtingen en instanties die mogelijk een bijdrage kunnen leveren om zo de restauratie tot een goed einde te brengen.

Hoewel wij onze klokken voor een tijdje zullen moeten missen, zullen zij spoedig weer hun feestelijk klanken uitstrooien over ons stadje en zal de toren zich weer in zijn oorspronkelijk glorie verheffen boven de eeuwenoude daken en al het groen dat ons stadje zo siert.

Sint Jozefkapel geopend
 

Zo mochten wij op Hemelvaartsdag na de viering in de kerk, getuigen zijn van de heropening van de Sint Jozefkapel.

Voorafgegaan door het Sint Barbara Gilde voor wie het die dag ook een heugelijke dag was vanwege de installatie van hun eerste vrouwelijk gildezusters, trok een kleine maar kleurrijke processie naar de feestelijk versierde ingang van de kapel. Zuster Corrie en zuster Cis hadden de eer de linten die de toegang tot de kapel versperden door te knippen en vervolgens Kreeg Johanna van Duren officieel de sleutels aangereikt en konden parochianen en gasten het sobere doch prachtige interieur bewonderen.
 

Iedereen had lof voor het werk van de vrijwilligers die hier alles bij elkaar toch wel ruim duizend uren mee druk mee bezig zijn geweest.

Na de inzegening was eenieder welkom op de pastorie voor een kopje koffie of iets meer geestelijks en daarvan werd goed gebruik gemaakt, het was dan ook echt gezellig.

De Sint Jozef kapel is voortaan elke dag geopend als gebeds- en bezinningsruimte en het aantal mensen die hier dagelijks even binnenlopen heeft alle verwachtingen ver overtroffen!

Communicantjes basisschool de Vier Heemskinderen bakken ze bruin

De voorbereiding van groep 4 van basisschool de Vier Heemskinderen op het eten van het heilige brood eindigde met een bezoek aan de bakker van Mook voor het bakken van ons dagelijks brood!

Bekijk ook even de Foto's van het bezoek aan de bakkerij!

Hallo,

Wij zijn Renske, Suus, Lieke, Bjorn, Ellen, Joerik, Evi, Senna, Sietse, Femke, Lizan, Jaimy en Maud en zitten in groep 4 van de basisschool de Vier Heemskinderen te Deursen.

Wij doen op 27 april in de kerk onze eerste heilige communie en mogen voor het eerst eten van het heilige brood dat Jezus is.

De moeders van de eerste communie hebben ons geleerd wat wij allemaal moeten weten en hoe het er in onze kerk aan toegaat.

Wij hebben al een kennismakingsdienst gehad en toen mochten wij ons aan de mensen in de kerk voorstellen en onze naam zeggen.

We hebben ook de tafel mogen klaarzetten maar kregen nog geen communie. Dat komt pas als we echt onze eerste heilige communie doen.

We zijn bijna klaar met de voorbereidingen en we weten nu welke mooie dingen er in de kerk zijn en waar ze voor dienen.

Ook zijn we naar de bakker geweest die heeft ons geleerd hoe het brood gemaakt wordt.

Dat was erg leuk en we mochten allemaal leuke broodjes maken. Het rook lekker in de bakkerij. Brood is voedzaam en gezond. Je wordt er groot en sterk van.

Rustgevers aan het ontbijt

Zodra het wat warmer wordt en het onkruid weer zijn eerste pogingen doet is het gedaan met de rust van de 'rustgevers' ... Nieuwe bezems vegen schoon en met die wijsheid begon op 15 april met nieuwe schoffels het grote voorjaarsoffensief.

Het was natuurlijk even wennen aan het nieuwe gereedschap, waren de oude schoffels voorzien van een leunbankske ... ontbrak dit rustgevende attribuut en was de schoffeldiepte fors vergroot!

Gelukkig maakte het befaamde ontbijt veel goed!

Sint Janskerkje

Vrijdag 28 maart is op de pastorie de overeenkomst getekend tussen het parochiebestuur van de  Sint Lucia en Lambertus parochie en de stichting 'Neerlangel Historie en Toekomst' waarbij deze stichting het onderhoud en de restauratie van het kerkje op zich heeft genomen. Het kerkje blijft echter behouden voor de eredienst ten behoeve van de inwoners van Neerlangel.

Dank U Jezus voor deze fijne dag

waarop ik U voor het eerst ontvangen mag ...

(26 maart 2008)

De werkgroep 'eerste heilige communie' bereidt de kinderen voor op hun eerste heilige communie. Zij maken eerst een communieproject dat met de ouders van de communicantjes wordt besproken.

De ouders worden bij de catechese van de kinderen ingeschakeld en ook zij leren ervan ... en natuurlijk zijn de kinderen zelf ook erg enthousiast ... lees maar:

Hoi!
 

Wij zijn Stijn, Noah, Jorg, Veerle, Casper, Mayke, Lars, Isabel, Thomas, Patrycia, Luuk, Sofie, Stan, Femke, Wes, Sam, Nienke, Maddy, Lars, Lotte en Rick en wij mogen op 18 mei onze eerste communie doen.

Dan mogen wij voor het eerst eten van het heilige brood in de kerk.

Maar eerst moeten wij nog veel leren. De moeders van de eerste communie helpen ons daarbij.

Gisteren was het witte donderdag. Wij zijn naar de pastorie geweest. Daar hebben wij in de kapel het avondmaal van Jezus nagedaan. We mochten eten van het grote brood op de tafel en we kregen ook een bekertje druivensap. Daarna mochten wij bij de pastoor brood gaan bakken.

Eerst hebben wij onze handen goed gewassen want brood maken doe je met schone handen. Wij maakten allemaal een broodje. In het begin was het maar klein maar het werd steeds groter. Toen ging het in de oven. Toen we klaar waren met onze kleurplaat over het laatste avondmaal was ons broodje gebakken. Ieder mocht zijn broodje mee naar huis nemen maar in het begin was het erg warm. Het brood in de kerk ziet er anders uit.

De pastoor heeft ons niet verteld welke bakker dat maakt ...?

groetjes van ons allemaal: Doei ...

Kruisviering St. Janskerkje

(21 maart 2008)

Regen, sneeuw en hagel trotserend hebben toch velen de weg gevonden naar de Kruisviering in het knusse St. Janskerkje ...

Op Goede Vrijdag werd hier stil gestaan bij het lijden en sterven van Jezus Christus. Bij elke statie werd een kort bijbelfragment gelezen.

Ondanks sneeuwvoorspelling ... toch een zonnetje!

(20 maart 2008)

In onze parochie bestaat de mooie gewoonte dat de leerlingen van onze basisschool op donderdag in de goede week een bezoekje brengen aan de kerk.

Ze brengen dan fruit en andere lekkernijen mee voor de zieken en dat was ook dit jaar weer het geval.

Ze werden verwelkomd door pastoor Joep en pater Bart die aan de leerlingen het verhaal van het laatste avondmaal vertelde.

Het grote brood op de tafel werd gebroken en gedeeld en het was ook een beetje net als bij het avondmaal van Jezus.

Van het fruit dat de kinderen hadden meegebracht heeft de ziekengroep, bijgestaan door enkele dames van de zonnebloem prachtige fruitmanden gemaakt voor de zieken in onze parochie. Die zijn dezelfde dag nog bij hen aan huis bezorgd.

Dank zij de bijdrage van de kinderen, de steun van de parochie en van lieve mensen die met de zieken en ouderen begaan zijn, is er bij hen misschien een zonnetje gaan schijnen in deze paastijd, want de zon laat het dit jaar jammer genoeg afweten. 
 

Beleidsvisie St. Lucia / St. Lambertus

(1 maart 2008)

'Een herberg die naar buiten toe licht en warmte uitstraalt,

waarbinnen gastvrijheid en geborgenheid wordt gevonden

en kracht en wederzijdse bemoediging wordt opgedaan

om weer verder te gaan'

Deze alinea is de kern van de beleidvisie van de St. Lucia / St. Lambertus parochie.

Het gaat te ver om de volledige inhoud van dit stuk integraal in deze pagina op te nemen maar ze staat wel gereed om te downloaden:

Beleidsvisie 2008 

Voor het lezen PDF bestanden is het gebruik van een PDF Reader noodzakelijk.
De Adobe Reader kunt u downloaden op: Adobe Reader 

'Rustgevers' .... bedankt!

(28 februari 2008)

In onze parochie mogen wij ons gelukkig prijzen met een aantal werkgroepen die zich onbaatzuchtig blijven inzetten voor parochie en gemeenschap.

Sommige groepen vervullen hun taak zonder veel op te vallen maar dat wil niet zeggen dat hun werk niet belangrijk zou zijn of minder gewaardeerd. Anderen timmeren meer zichtbaar aan de weg. Zo hebben we bij voorbeeld onze 'Rustgevers' die men geregeld druk bezig kan zien op ons kerkhof. Zij zorgen ervoor dat het onkruid op tijd wordt gewied, de afgevallen bladeren worden bijeengeharkt, de bomen gesnoeid en de heggen op tijd geknipt, kortom: zij zorgen ervoor dat ons kerkhofje er altijd netjes uit ziet ... en dat wordt over het algemeen ook heel erg gewaardeerd.

Hun inspanningen zijn ook het bestuur van het loterijfonds blijkbaar niet ontgaan. Als blijk van waardering hebben zij hen onlangs nog een aardig financieel ruggesteuntje gegeven.

Daarmee hebben de rustgevers het nodige nieuwe gereedschap kunnen aanschaffen. Onnodig te vermelden dat zij daarmee niet alleen in hun nopjes zijn, maar ook nog eens vereerd met die blijken van waardering.

Gerard van Gelder en je team ... van harte bedankt!

werkgroepen - rustgevers